De glimlach van een kind

Gepubliceerd op 8 november 2017
De glimlach van een kind

Wietze de Haan, voormalig politicus en vriend van Fier, schrijft maandelijks een blog voor Fier

Net terug van een reis naar midden-Amerika, meldt mijn agenda dat er van mij wordt verwacht een column voor Fier te schrijven. Met een verwarde biologische klok begin ik aan de opdracht. Een vreemd fenomeen is dat toch, die biologische klok. Mensen, maar ook dieren, hebben zo'n klok. Het is een interne klok die aangeeft wanneer we willen slapen, wakker worden of eten en zorgt ervoor dat een groot aantal essentiële lichaamsprocessen volgens een vast 24-uurs-ritme verloopt. Het is belangrijk voor het goed functioneren van ons
            

Het 24-uurs ritme beïnvloedt zowel stemming als gedrag, zegt men. Ik denk er niet veel last van te hebben maar als het slaap-waakritme verstoord is, heeft iemand moeite om wakker te worden, wakker te blijven, of in te slapen. Door het verschuiven van de tijd, bijvoorbeeld door een lange reis met het vliegtuig, kan de biologische klok (tijdelijk) van slag zijn (jetlag). Hetzelfde geldt voor mensen die in een nachtdienst of ploegendienst werken. Het van slag zijn van de biologische klok is te merken aan oa. hoofdpijn, prikkelbaarheid en bijvoorbeeld stemmingswisselingen. 
 

Vreemd is het dan te zien dat de mensen waarmee ik in contact kwam tijdens die reis, elk moment van de dag een glimlach op hun gezicht hadden. Aan boord van het schip waar ik op was, werkten de dienende dames en de heren 11 uur per dag, 7 dagen in de week en dat een half jaar lang. 77 uur per week en dat 26 weken lang. Naast het feit dat ik het een extreem lange werktijd vind, zou ik er echt chagrijnig van worden. Niets van dat alles is me gebleken. De meiden bleven lachen en de heren bleven correct hun taak vervullen. Een werkelijk wonderbaarlijk fenomeen. Zelf heb ik de zee bevaren en veel zonder genoeg slaap mijn werk moeten doen, dan schoot een glimlach er aan het eind van de week wel bij in. Hier niets van dat alles. Blijkbaar zijn mensen uit Indonesië en de Philipijnen meer gewend dan ons en zit de glimlach op hun gezicht gebeiteld. Ik heb er van geleerd en had me vanaf gisteren voorgenomen om s'ochtends glimlachend op te staan. Vanmorgen ging het al mis, ik stootte mijn teen aan de douchedeur en de glimlach was ver te zoeken. Toch kom je met een lach verder. Lachen is gezond! Onderzoek heeft aangetoond dat deze veronderstelling werkelijk waar is. Als iemand lacht ,scheiden zijn of haar hersenen bepaalde stoffen af die positief bijdragen aan een goede gezondheid. Misschien is de glimlach nog wel het meest gezond. Iemand die veel glimlacht heeft in ieder geval een gelukkige uitstraling, of dat na 11 uur werken, 7 dagen in de week en dat 26 weken lang nog zo is, waag ik te betwijfelen.

Maar ik blijf het proberen, want Zong Willeke Alberti al niet:

”De glimlach van een kind, doet je beseffen dat je leeft
de glimlach van een kind dat nog een leven voor zich heeft
dat leven is de moeite waard.’’


En als zij het zegt….zal het wel waar zijn.