chat

Een feest van herkenning

Gepubliceerd op 27 september 2016
Een feest van herkenning

Toen ik gevraagd werd om deel te nemen aan de Summerschool van Fier, hoefde ik niet lang na te denken. Eigenlijk hoefde ik helemaal niet na te denken. Kennis en ervaring doorgeven aan andere mensen is leuk om te doen. Het verrijkt de geest, bij anderen maar vooral ook bij jezelf. Vraag is: wat wil je doorgeven? Wat voor jou leuk en belangrijk is, kan voor anderen juist belerend en saai zijn.

In mijn geval was het onderwerp niet zo moeilijk. Ik wilde positiviteit en het zoeken naar geluk combineren, laten zien dat kansen grijpen echt mogelijk is en dat de weg naar geluk ook deels wordt bepaald door hoe jij zelf geluk wilt ervaren en wat je voor anderen kunt betekenen. Met andere woorden: hoe kunnen we de wereld mooier kleuren. Vaak heb je anderen nodig, maar veel kun je ook zelf. Om met de woorden van mijn zwager te spreken: in een kudde schapen loop je vaak in de ontlasting van je voorganger. De ruimte zoeken en zelf kijken waar je het beste kunt lopen, levert nieuwe mogelijkheden op voor jezelf maar óók voor anderen. Je kunt kansen grijpen als je ze ziet, geluk zoeken door motivatie en inzet en creativiteit te tonen. Ik weet het, het is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Ik ben een babyboomer die door de jaren heen zijn kansen al heeft gepakt en kan terugkijken op geslaagde initiatieven. De meiden die tijdens de Summerschool voor me zaten staan nog aan het begin van hun jonge leven, ook al hebben ze wellicht al meer meegemaakt dan ik ooit nog zal doen.

Mijn les had ik voorbereid; een drietal stellingen wilde ik bespreken, bediscussiëren en door de meiden laten vaststellen. Een van de stellingen was: wat is vrijheid voor jou of wat zou vrijheid moeten zijn. Een andere was: hoe zou je het leven leuker kunnen maken voor jezelf en anderen, zodat agressie vermindert? Weet u,we zijn nauwelijks aan het bediscussiëren van de stellingen toegekomen. Ik had vaker les gegeven en nu ik weer “voor de klas” stond, zag ik mezelf ineens in gedachten weer in de schoolbanken, net als de meiden voor mij. Hongerig naar de kennis van de ander. Ik belandde op de praatstoel; over mijn levenslessen, over wat ik belangrijk vond om de wereld mooier te maken, over dat je bereid moet zijn te incasseren maar ook de ruimte moet krijgen om voor jezelf op te komen. Dat je het juiste gereedschap moet hebben om de wereld op te fleuren. Dat was en ís een zoektocht waarvoor deze jonge meiden vast nog genoeg tijd en gelegenheid krijgen.

Voor mij was die ochtend tijdens de Summerschool een geluksmoment waarin de wereld even mooier kleurde. Ik hoop voor de meiden ook.

Wietze de Haan

Lees meer

Drie vliegen in één klap

Drie vliegen in één klap

Als we het over jeugdhulp hebben, denken we aan kinderen, jongeren en ouders met problemen. Aan kinderen met autisme, anorexia, trauma’s. Kinderen met ‘moeilijk’ gedrag en kinderen d...

Lees meer