Mannen, steek jullie kop niet in het zand

Gepubliceerd op 8 november 2017
Mannen, steek jullie kop niet in het zand

Frank Notenboom, respectievelijk hoofd van het Centrum tegen Kinderhandel en Mensenhandel, schreef voor dagblad Trouw een opiniestuk over uitbuiting van minderjarige meisjes.

Uitbuiting van minderjarige meisjes

‘Minderjarig meisje gooit een dobbelsteen en het aantal ogen bepaalt hoeveel klanten ze die avond langs moet van haar loverboy’, ‘meisje (15) moet haar lesrooster bij haar loverboy inleveren, zodat ze onder schooltijd opgehaald kan worden om langs klanten gereden te worden’ en ‘minderjarig meisje krijgt via Snapchat opdracht van haar loverboy naar welke klanten ze moet gaan’. Alle drie waargebeurde verhalen, alle drie minderjarige meisjes en alle drie uitgebuit door mannen en gedwongen tot seks met mannen. Jonge en oude mannen. Mannen met en zonder gezin, waaronder mannen met dochters die net zo oud zijn.

Zijn deze gevallen uitzonderingen? Integendeel. Op 18 oktober van dit jaar, de Europese dag tegen Mensenhandel, werd duidelijk hoeveel minderjarige meisjes we niet zien. Minderjarige meisjes die in onze maatschappij, onder onze neus en door onze vaders, zonen, broers of vrienden worden uitgebuit. 257 op de 100.000 meisjes tussen de 12 en 17 jaar oud, 1.320 meisjes per jaar, oftewel 2 tot 3 meisjes per middelgrote middelbare school. Weerzinwekkende cijfers. Daar is iedereen het mee eens. Toch kijk ik met stijgende verbazing naar onze reactie als maatschappij.
 

Ik neem u mee terug naar de Valkenburgse mensenhandelzaak. Terwijl Armin A. in de badkamer van de hotelkamer afspraken inplant met klanten, heeft Kimberley (16) seks tegen betaling. Er wordt afgerekend bij Armin A.; in de volksmond wordt hij een ‘loverboy’ genoemd, in vakjargon een mensenhandelaar. Geschat wordt dat ongeveer tussen de 60 en 80 klanten langs zijn gekomen. 27 van hen zijn uiteindelijk ook in hoger beroep voor de rechter gekomen. Vier hebben een vrijspraak gekregen, 23 zijn veroordeeld. Eén man kreeg 180 dagen cel waarvan 178 dagen voorwaardelijk in combinatie met een taakstraf, 22 anderen zijn veroordeeld tot één dag cel en een taakstraf. Het ligt niet aan het OM, die heeft veel hogere celstraffen geëist, maar de rechtbank én het Hof zijn hier niet in mee gegaan. Verbazingwekkend? Ja. Kwalijk? Ja. Uitlegbaar? Ja, en nee.

Ja, juridisch is het uitlegbaar en mogelijk ook verdedigbaar. Maar is het ook aan de samenleving uit te leggen? Besef namelijk welk signaal wordt afgegeven. Aan de slachtoffers, aan de loverboys en ook aan de ‘klanten’. Het signaal? ‘Mannen, in het merendeel van de gevallen kom je er mee weg en zo niet, dan zijn de straffen in veel gevallen te verwaarlozen. Dus laat je niet weerhouden van het verdienen van grof geld over de rug van een minderjarig meisje, en klanten, onthoud je niet van je pleziertje als je maar niet naderhand vergeet te zeggen dat je nooit op zoek was naar een minderjarige en ze er echt als 18 uitzag’. Ik kan enkel bevroeden wat dit moet doen met vrouwen en meisjes in onze samenleving. Het onder woorden brengen laat ik aan hen over. Dat kan ik niet.

Wat ik wel weet is dat we maar 11 procent van alle Nederlandse meisjes zien die seksueel uitgebuit worden en dat het grootste deel van deze meisjes niets wil vertellen aan politie. Te veel schaamte, te veel angst voor bedreigingen of vanwege de te lage straffen en een te lange en zware strafrechtelijke procedure. Maar wat ik persoonlijk de meest zorgelijke reden vind, is dat een deel zichzelf niet ziet als slachtoffer. Hoe kan dat? Hoe kan het dat wij als samenleving deze meisjes én ook jongens niet van jongs af aan bijbrengen dat hun lichaam van hen is, dat dit door eenieder gerespecteerd moet worden en dat als ze tot iets aangezet of gedwongen worden wat ze niet fijn vinden, ze weten bij wie ze terecht kunnen, bij iemand die hen geloofd, begrijpt en beschermd. Een tekortkoming met dagelijks grote gevolgen.

Eén groep blijft evenwel vaak buiten zicht in deze discussie. Want net zoals in de discussie die gevoerd wordt onder #metoo, vraag ook ik mij de laatste dagen steeds vaker af: ‘Waar zijn de mannen?’ Waar zijn al die mannen die betalen voor seks met één of meerdere van deze 1.320 minderjarige meisjes? Waar zijn de mannen die deze meisjes misleiden, dwingen en als bezit behandelen? Waar zijn de mannen die hier weet van hebben, bewust wegkijken en hun mond niet opentrekken?
 

Het wordt de allerhoogste tijd dat deze groep mannen in de spiegel kijkt. Steek je kop niet langer in het zand, rechtvaardig je gedrag niet langer door kulargumenten. Want de sleutel ligt in jullie handen om seksuele uitbuiting van minderjarige meisjes te stoppen. Want met welk verhaal je ook voor de rechter komt, jullie dragen verantwoordelijkheid voor deze cijfers. Jullie als ‘afnemers’ vormen immers de afzetmarkt, de vruchtbare grond waar loverboys wortel in schieten. Maak daarom de juiste keuze. Als je seksuele diensten wilt kopen, richt je dan op legale prostitutie, vergewis je van de leeftijd, neem je verantwoordelijkheid en meld bij signalen van seksuele uitbuiting. Het liefst bij politie en anders bij WATCH Nederland of Meld Misdaad Anoniem. En mochten er mannen zijn die risico’s nemen met het leven van een ander, oftewel dat ze de kans op de koop toenemen dat ze seksuele diensten kopen bij een minderjarig meisje, dan is het aan de rechter om recht te spreken. Maar rechters praat in deze gevallen niet recht wat evident krom is. Denk goed na welk signaal ook uw vonnis afgeeft aan alle vrouwen, mannen, meisjes en jongens in onze maatschappij en wat voor maatschappij u helpt te creëren.