Schroom

Gepubliceerd op 16 april 2018
Schroom

Wietze de Haan, voormalig politicus en vriend van Fier, schrijft maandelijks een blog voor Fier.

De verkiezingen voor een nieuwe gemeenteraad zijn geweest en de gekozenen voor een zetel in de gemeenteraad kunnen weer even normaal doen. De laatste weken moest men de straat op om de gunst van de kiezer te verwerven. Sommige partijen lukte dat, sommige ook niet. Ik moest ook de straat op, me een weg zien te banen door de menigte die vaak niet stond te wachten op het aanprijzen van mijn idealen. Ik heb altijd moeite gehad mijn overtuiging aan andere mensen over te brengen. Een ander 'lastig te vallen' met iets waarin ik geloof. Mijn overtuiging opdringen aan een ander, want zo voelt het bij mij. Klopt dat beeld wat ik er van heb? Is het erg om te vertellen waarvoor je wilt strijden of je sterk wilt maken? 
Erg is het niet, maar schaamte ligt op de loer, althans bij mij. De kwetsbaarheid die ik voel als ik mijn gedachtengoed aan een ander prijs geef, maakt dat ik me ongemakkelijk voel. Ik zal ongetwijfeld niet de enige zijn. Ook jij zult herkennen dat het soms moeilijk is een ander deelgenoot te maken van wat jouw beweegt, waar jij in gelooft of waar jij je wel of juist niet begrepen voelt. Deze week kreeg ik een paar mannen aan de deur, ze overhandigden mij een Bijbelse folder.Met een blij gezicht nodigden ze mij uit om naar hun bijeenkomst te komen. Hun Eeuwige Vader sloot mij graag in zijn armen. Voorzichtig probeerde ik hen duidelijk te maken dat ik niet op hun uitnodiging zou in gaan, de niet gespeelde glimlach verdween niet van hun gezichten.
Zonder een spier te vertrekken, overhandigden zij mij een bulletin waarin nog meer stond over het goede werk wat hun Eeuwige Vader voor ons allen had gedaan. 
Vriendelijk doch resoluut heb ik hen bedankt en sloot de deur. Met lichte verbazing en een klein beetje jaloezie over de manier waarop deze mensen vertelden over wat in het leven voor hen belangrijk was, liep ik terug mijn kamer in. Wat hebben zij wel wat ik niet heb. Durf om mezelf te zijn bij anderen, vertellen wat voor mij belangrijk is en vooral durf om er over te praten. Help jezelf over die schroom, hoor ik mijzelf zeggen, het kan. Gelukkig heb ik nog 1 jaar tot de volgende (staten) verkiezingen om daaraan te werken. Al is eerder die schroom loslaten, voor iedereen beter.