chat

Stilte

Gepubliceerd op 3 november 2016
Stilte

Stil. Zo stil als het kan, zit ik op mijn bed. Heel zachtjes voel ik of mijn deur wel op slot zit. Ik hoor iets. Ik weet niet of het echt is. Onder de deurgleuf zie ik schaduwen. Ik houd mijn adem in en knijp mijn ogen dicht. ‘Doe alsof je er niet bent,’ zeg ik tegen mijzelf.

‘Ik ben er niet, ik ben er niet.’ De woorden echoën zachtjes in mijn hoofd. Ik hoor niks meer aan de andere kant van de deur. Ik doe mijn ogen open. De schaduwen zijn weg. Waren het schaduwen of verbeeldde ik het me? Ik kan de negatieve gedachten niet meer weerhouden. Waarom maak ik dit mee? Ik wil niet meer. Dit is geen leven.

Ik hoor iets. Het zijn voetstappen. Ik breng mijn handen naar mijn hoofd. Mijn hart gaat tekeer.  Het duurt een eeuwigheid. Ik kan er niet meer tegen. ‘Ga weg,’ wil ik schreeuwen. Er komt niks uit mijn keel. De drukte in mijn hoofd wordt mij teveel. Ik wil me overgeven,  maar dan wordt het stil...

De voetstappen zijn weg. Er heerst een stilte in mijn hoofd. Niet rustgevend, maar omdat ik geen woorden meer heb. Mijn armen zijn moe. Moe van al het beschermen. Ik laat ze zakken. Er glijden tranen van mijn gezicht af. Ik heb het doorstaan. Ik ben er nog. Nee: ik ben er!

Lotus is lid van de cliëntenraad van Fier.  

Lees meer

Drie vliegen in één klap

Drie vliegen in één klap

Als we het over jeugdhulp hebben, denken we aan kinderen, jongeren en ouders met problemen. Aan kinderen met autisme, anorexia, trauma’s. Kinderen met ‘moeilijk’ gedrag en kinderen d...

Lees meer