Sugardaddy’s, lust of last?

Gepubliceerd op 12 maart 2018
Sugardaddy’s, lust of last?

Wietze de Haan, voormalig politicus en vriend van Fier, schrijft maandelijks een blog voor Fier.

Toen ik wethouder onderwijs was, hield ik eens een speech bij de opening van een nieuwe school en sprak toen over het Onderwijs als cement van de samenleving. We kennen allemaal wel de uitdrukking: Kennis is macht. Leren doet er dus toe. Meisjes halen vaak beter resultaten dan jongens en tegenwoordig kost studeren geld. Iets wat niet altijd direct voor handen is en waar soms creatieve oplossingen voor worden bedacht. Waar vroeger het Heitje voor een Karweitje werd bedacht, heeft men er nu blijkbaar een hedendaagse oplossing voor gevonden.

Kortgeleden las ik dat 31% van de studerende Britse meisjes met iemand die ze leuk vonden en hun studie ook nog betaalde, naar bed gingen, 1 op de 3 meisjes dus. Maar er is meer, 14% zijnde 1 op de 7 Britse meisjes gaat volgens onderzoek al met iemand naar bed als die haar studie betaalt. Seks voor kennis dus. Ok, normen en waarden maar ook relaties veranderen. Er is een flinke toename in acceptatie van seks zonder verliefdheid, zowel onder jongens als meisjes. In 2012 had het overgrote deel monogame relaties, nu is er een toename van one night stands, losse contacten en niet-monogame relaties. Om een oud-Friese uitdrukking van stal te halen: “Tiiden hawwe tiiden”. Natuurlijk moet niet alles blijven zoals het is, tijden veranderen en vernieuwing zorgt voor verandering, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik schrok van het bericht over de studerende Britse meisjes. Zo kennis te moeten vergaren, is niet het eerste waar ik aan dacht toen ik als wethouder Onderwijs, met het Onderwijs bezig was.

Ik word ouder en heb vast geen goede aansluiting meer met de hedendaagse onderwijswereld want als ik het in mijn omgeving bespreek, blijkt het al een aantal jaren ook hier in Nederland voor te komen. Suggar daddy’s of suikeroompjes worden ze genoemd, de mannen die met jonge meisjes en jongens afspreken voor gezelschap. Deze suikeroompjes betalen jonge meisjes (sugar babes) gemiddeld een paar honderd euro voor het hebben van gezelschap. Dit kan een etentje zijn, een avondje bioscoop of een wijntje drinken in zijn appartement. De suikeroom koopt als het ware het gezelschap van een jonger iemand, die daarmee bv. zijn of haar studieschuld afbetaald. Tot zover lijkt het onschuldig, maar ook komt het voor dat suikeroompjes voor hun ondersteuning worden betaald met het naar bed gaan met de sugarbabes. Jonge mannen hebben het wat dat betreft minder makkelijk. Zij kunnen alleen gebruik maken van het zeer beperkte aanbod aan suikertantes- de meeste vrouwen willen een man die rijker en succesvoller is dan zij – of moeten een homoseksuele suikeroom vinden. Veel vrouwen vinden het idee van seks voor geld gelukkig weerzinwekkend, kortom deze manier van werken heeft bedenkelijke kanten. Hoe kunnen we voorkomen dat jonge studerende mensen in een dergelijke ongewenste situatie terecht komen en meisjes en jongens omwille van bv. een studieschuld, zich moeten richten tot een suiker oom?

De beste oplossing is uiteraard een basisinkomen voor iedereen. Onderwijs moet gratis zijn, met alleen examengeld. Dat kan ook maar moet men willen. Als een jongedame of jongeman er dan nog behoefte aan heeft om op deze wijze bij te verdienen, is dat nog steeds haar eigen zaak, maar wordt ze niet meer gedwongen door schuldendrang.