Waarom kan ik niet slapen?

Gepubliceerd op 26 april 2017
Waarom kan ik niet slapen?

Lotus is in behandeling bij Fier en lid van de cliëntenraad. Voor de website van Fier schrijft ze blogs.  

Daar zit ik weer. Het is 3 uur ‘s nachts en ik zit op de bank, omdat ik niet kan slapen. ‘Ga toch slapen’, hoor ik dan vaak in mijn hoofd. Ik kan mijn vriendin geen antwoord geven op de vraag waarom ik niet kan slapen.  Zodra ze zegt te gaan slapen, begin ik een zwaarte over me heen te voelen. Ik hoor haar de trap op lopen en zodra ze boven is, komen de tranen.

Waarom heb ik nog steeds een muur om me heen?  Waar heb ik moeite mee? Ik dacht eerst dat het aan school lag, maar zelfs als ik mijn schoolopdrachten af heb, zit ik tot minimaal 2 uur klaarwakker op de bank.

Mijn zelfbeeld, daar zal het wel aan liggen. Daar ben ik op dit moment mee bezig. Maar ik kwam er ook achter dat het door therapie komt. Het wennen aan therapie zorgt er nog niet voor dat de moeilijkheid van een onderwerp afneemt. Jarenlang kon ik mijzelf niet zijn. Dit heeft er voor gezorgd dat ik niet de kans heb gehad om mijn eigen ik te vinden. Ook kreeg ik vaak nare dingen te horen. Mijn klasgenoten vonden mij raar en mijn familie vond mij te dik. Ik kan me nog goed herinneren dat mijn moeder en broer een liedje over mij zongen. Een lied dat ging over een dikke vrouw. Wanneer ik bijna omviel van de honger was ik volgens mijn moeder goed bezig,  dus dan deed ik dat maar vaker. Dat zorgde alleen maar voor een jojo-effect. Dan begon het liedje weer.

Tijdens therapie heb ik het meer over mijn identiteit. Dat ik een nare jeugd heb gehad, weet ik nu wel. Maar mijn identiteit, die weet ik niet. Waarom voel ik mij anders dan de mensen om mij heen? Waarom voel ik mij zo en waarom kan ik niet beschrijven hoe ik mij voel?

Deze vragen en alles wat ik met mijn therapeut bespreek spookt door mijn hoofd als het nacht wordt. Als ik eenmaal slaap, droom ik over de gekste dingen. Meestal moet ik overleven of zijn de dromen zo heftig dat overleven niet eens de beste oplossing is. Vaak droom ik over mijn familie, maar ook wel eens over zombies of een oorlog.

Mijn familie kan ik nog wel verklaren. Nadenken over mijn zelfbeeld en verleden roept herinneringen op over mijn familie. Maar de zombies?! Die kan ik niet verklaren. Al het vechten en rennen in mijn dromen zorgt ervoor dat ik in de ochtend al vermoeid wakker word. Met een diepe zucht bereid ik mij dan voor op de rest van de dag. Soms zijn de dromen zo ontzettend realistisch dat ik mijn vingers moet tellen om te controleren of ik droom of niet. Ik ben benieuwd wat ik vannacht ga tegenkomen. Zou het een oorlog zijn waar ik in beland, een horrorscenario met enge wezens of een droom over pindakaas? Ik hoop pindakaas! Op naar dromenland!