Zelfvertrouwen

Gepubliceerd op 21 juni 2018
Zelfvertrouwen

Ervaringsdeskundige Daniëlle de Jong blogt over haar werk bij Fier.

Een berg. Ik sta op het topje van een hoge, steile berg. Ik moet mijzelf in evenwicht houden en balanceren om te blijven staan. Doodeng… ik heb zo’n hoogtevrees!
Maar ik herpak mezelf en ga toch aan de slag. Ik begin te hakken in die berg. Wonder boven wonder, hoe hard de stenen ook zijn, brokkelen stukken af en verandert het topje van de berg. De berg waarop ik nog steeds balanceer, wordt na een lange tijd hakken vlakker. En zomaar opeens sta ik stabieler.
Hé, dat is fijn! Ik kan er nog steeds geen huis op zetten, daarvoor is deze vlakte te klein. Dus ik blijf maar gewoon staan, en zitten kan nu ook. Een nieuwe ervaring. En ik kan voelen dat mijn hoogtevrees langzaam minder wordt. Wanneer kan ik een huis bouwen? Wanneer is de ruimte groot genoeg? En wanneer zal hij met de harde wind op de hoge berg blijven staan?
 
De berg staat voor mij voor zelfvertrouwen. En het vele werk dat ik heb moeten doen om daar te komen. Om stevig te staan.
Ruim 3,5 jaar ben ik in behandeling geweest bij Fier. Als jong meisje heb ik een hele nare, traumatische ervaring meegemaakt. Daar schaamde ik me zo voor, dat ik besloot om er nooit met iemand over te praten. Maar mijn zelfbeeld was verpest, evenals mijn zelfvertrouwen. En dat zorgde ervoor dat ik steeds de verkeerde keuzes maakte: verkeerde vrienden, drugs… Later zat ik in een gewelddadige relatie en toen dat uit de hand liep, besloot ik in therapie te gaan en kwam ik bij Fier. Mijn behandelaar legde meteen de vinger op de zere plek. Ze vroeg me: ‘Is er misschien iets wat je nog nooit aan iemand hebt verteld?’ Ik moest denken aan die nare ervaring die ik als klein meisje had meegemaakt en ineens snapte ik welke impact dat op mijn leven heeft gehad en waarom ik steeds de verkeerde keuzes maakte. Vanaf dat moment heb ik alles op tafel gegooid.

Bij Fier verwerkte ik mijn trauma’s, kreeg ik weer rust in mijn hoofd en kwam mijn levenslust terug. Toen mijn behandeling ten einde liep, heb ik vooral veel leuke dingen gedaan. Ik wilde weer genieten van het leven. Maar na een tijdje begon het te kriebelen. 'Wat wil ik met mijn leven?' Ik zocht naar zingeving. Later begreep ik dat dat een heel natuurlijk onderdeel was van het proces waar ik in zat. Jarenlang had ik in een overlevingsmodus gezeten. Nu pas kon ik weer aan de toekomst denken.

Mijn vertrouwen in mensen en in mezelf is heel lang weggeweest, maar dat was weer aan het terugkomen. En ik was klaar om weer wat voor anderen te kunnen betekenen. Er kwam een functie vrij als ervaringsdeskundige bij Fier en ik besloot de sprong te wagen. Het lukte! Ik mocht de hbo-opleiding tot ervaringsdeskundige in de zorg aan de Hanzehogeschool in Groningen doen en kon als ervaringsdeskundige bij Fier aan de slag.
De eerste maanden waren best zwaar. Zo heel stevig op de berg stond ik nog niet. Ik deed dingen die ik nog nooit had gedaan en was bang dat ik het niet goed zou doen. Behandelaren waren ineens mijn collega’s en dat was even wennen. Maar ik merkte dat ik dingen mocht uitproberen, dat ik gewaardeerd werd en dat ik mensen écht verder kon helpen! Deze stap was uiteindelijk ook het zetje wat ik nodig had richting zelfvertrouwen en herstel.

Inmiddels werk ik drie jaar bij Fier. Ik help cliënten door open te zijn over mijn eigen verleden, waardoor ik kan aansluiten bij hun belevingswereld. Als ervaringsdeskundige kan ik de behandeling van een cliënt versnellen, door in te steken op motivatie, het maken van keuzes en doorzettingsvermogen. Voor veel cliënten is de weg naar herstel een lange weg en dan is het belangrijk om je doel goed voor ogen te houden en vol te houden. Mijn ervaringen - mijn berg - kunnen hierbij helpen. De komende periode zal ik jullie via een blog meenemen in mijn werk als ervaringsdeskundige. Met voorbeelden uit de praktijk vertel ik jullie graag over mijn boeiende vak.

Daniëlle