chat

Het verhaal van Kira

Gepubliceerd op 26 mei 2022
Het verhaal van Kira

‘Het is februari en in Bulgarije is het nu 17 graden. Er is daar zon. Nederland is te koud. En er zijn hier veel regels. Als ik na het schilderen van het plafond mijn verfkwast wil weggooien of het matras weggooi, kan ik het niet op straat zetten. Ik moet wachten tot vuilnisdag en alles scheiden. In Bulgarije stond aan het einde van de straat een grote container. Maar regels zijn goed, dingen zijn gestructureerd. En ondanks de kou komen mensen naar Nederland. Mensen verlaten zelfs Curaçao, en daar is zon! 

Ik was 19 jaar toen ik Bulgarije verliet. We stapten in de bus. Op de luchthaven heb je grenscontrole. Niet op de weg. Bulgarije was toen nog niet bij de Europese Unie. Mijn dromen? Ik heb er vijf. Eén: een baan hebben. Twee: om gelukkig gescheiden te blijven. Drie: een kind krijgen. En nummer vier en vijf, die veranderen. Toen ik jong was wilde ik stewardess worden. Of een verpleegkundige. Ik was goed in biologie. Ik wilde reizen. Ik ben gelukkig gescheiden. Kreeg ik hoofdpijn van hem? Nee, dat woord is te klein, het was groter dan dat. Hij sloeg me niet of zo. Maar ik was herboren na de scheiding.
 
Toen de coronacrisis begon, gingen de bordelen dicht. Ik wist niet wat ik moest doen. Ons normaal is niet jullie normaal. Ik wist niet hoe ik moest veranderen. Ik spreek geen Nederlands. De maatschappelijk werkers hielpen me bij het aanvragen van een uitkering. Het was weinig geld, maar nu zie ik dat ik met weinig geld kan leven. Ik heb niet veel nodig, goedkope spullen zijn oké.
 
Op het moment dat de lockdown voorbij was en de bordelen weer open gingen, was ik er klaar voor. Maar toen het zover was moest ik huilen. Ik wist: het is tijd voor verandering. Toen ik werkte wist ik dat ik minstens drie mannen nodig had. Om de kamer te betalen, voor de huur, voor eten. En dan heb ik nog geen geld voor mezelf. Ik heb dus minstens vier mannen nodig voordat ik iets verdien. De coronacrisis deed me inzien dat ik dát niet hoef te doen om geld te kunnen hebben.
 
Nu fiets ik, dat maakt me vrolijk. In het begin was het een beetje eng, vooral op de rotonde. Fietsen in de zon en naar het grote park gaan, daar word ik blij van.’

Kira (37) is cliënt van Fier

Gerelateerde artikelen

Het verhaal van Margriet

Het verhaal van Margriet

‘Waar ik blij van word? Buiten zijn, met mijn handen werken, mooie dingen maken met de groeikracht van de natuur. De wind door je haren, de zon op je huid, de ontdekkingstocht naar vogels, bloem...

Lees meer

Het verhaal van Joyce

Het verhaal van Joyce

‘Van mijn zesde tot mijn dertiende deed ik aan turnen. Wat ik daar zo leuk aan vond? Zo’n sprong doen: dat geeft een kick. En het steeds beter en beter worden. Ik wilde altijd het uiterste...

Lees meer

Het verhaal van Keimpe

Het verhaal van Keimpe

‘Je hebt spaghetti armen.’ Dat is wat een meisje tegen mij zei toen ik zestien was. Ik herinner het me nog heel goed. Ik voetbalde destijds al jaren, maar had niet zoveel spiermassa. Na di...

Lees meer

Het verhaal van Ben

Het verhaal van Ben

‘Ik hou ontzettend van koken en dat is ook meteen de rode draad in mijn leven. Vroeger kookte ik al graag voor mijn ouders en nu vind ik het heel leuk om gezellig te barbecueën met vrienden...

Lees meer

Het verhaal van Marieke

Het verhaal van Marieke

‘Met heel veel pijn in mijn buik keek ik naar de tv. De aflevering van Five Days Inside waarin Natasja Froger op bezoek ging bij Fier, maakte veel indruk op me. Ik had al eens vaker verhalen ove...

Lees meer

Het verhaal van Kimberly

Het verhaal van Kimberly

‘Mijn ouders zijn gescheiden toen ik heel jong was. Mijn twee grote zussen en ik gingen om het weekend naar onze vader. Dat was niet altijd even leuk. En veilig al helemaal niet. Mijn vader had ...

Lees meer

Het verhaal van Selma

Het verhaal van Selma

‘Toen ik op school naar een apart kamertje werd geroepen, wist ik gelijk dat het mis was. Ze vertelden mij dat mijn moeder was overleden, vermoord door een familielid. Mijn familie is islamitisc...

Lees meer

Het verhaal van Rieteke

Het verhaal van Rieteke

‘Ik ben een leeuwin, ik waak over mijn gezin. Ook al zijn mijn kinderen de deur uit, ze blijven altijd op de eerste plaats staan. Ik waak ook over de meiden en jongens die hier bij Fier wonen. J...

Lees meer

Het verhaal van Jawhara

Het verhaal van Jawhara

‘Ken je de Khalifa toren in Dubai? Dat is het hoogste gebouw van de wereld. De gebouwen die ik later ontwerp als architect, moeten ook zo hoog worden. Of hoger nog. Ik wil hoge, gekke gebouwen o...

Lees meer

Het verhaal van Lobke

Het verhaal van Lobke

‘Ze zat zo’n tien meter bij me vandaan en was zichtbaar overstuur. In eerste instantie keek ze me niet aan. Ik besloot voorzichtig om dichterbij te komen. Ze tilde haar hoofd op en glimlac...

Lees meer

Het verhaal van Dyonne

Het verhaal van Dyonne

‘Mijn eerste opdracht bij Fier was het begeleiden van een meisje dat nog thuis woonde. Ze heette June. Toen ik voor het eerst bij haar thuis kwam, deed haar moeder de deur open. Ze keek me aan e...

Lees meer

Het verhaal van Mia

Het verhaal van Mia

‘Als ik een wens voor de wereld zou mogen doen, zou ik willen dat ieder kind in veiligheid en vrijheid kan opgroeien. Ik vind het heel belangrijk dat alle kinderen gelijke kansen krijgen om zich...

Lees meer