chat

Het verhaal van Lobke

Gepubliceerd op 21 april 2022
Het verhaal van Lobke

‘Ze zat zo’n tien meter bij me vandaan en was zichtbaar overstuur. In eerste instantie keek ze me niet aan. Ik besloot voorzichtig om dichterbij te komen. Ze tilde haar hoofd op en glimlachte naar me. Ik bleef rustig staan en wachtte op een echte uitnodiging. Gelukkig kwam die snel daarna toen ze haar hand naar me uitreikte. Ik ging rustig naast haar zitten, verder niks. En zo zaten we een tijdje. Gewoon samen zijn, contact hebben, geen woorden. 

Ik voelde dat haar lijf meer ontspande en legde mijn hoofd op haar schoot. We keken elkaar aan. Ze zei dat ik lief was. Ik was blij dat ze rustiger werd van mijn aanwezigheid. Ik duwde mezelf nog net iets meer tegen haar aan en als reactie sloeg ze haar beide armen om me heen. We zuchtten beide diep.

‘Ik vind je zo lief.’ Ik keek haar aan en zweeg. ‘Wat fijn dat je even komt knuffelen, dat was precies wat ik nodig had.’ Ik merkte dat ook ik die knuffel nodig had. Ik kan er namelijk niet tegen als iemand overstuur is. Ik ben extreem gevoelig voor spanning, als ik merk dat iemand heel erg boos is of verdrietig, dan doe ik er alles aan om die spanning weg te nemen. Ik voel precies aan wanneer ik dichterbij kan komen of wanneer ik juist afstand moet houden. Maar ik blijf altijd in de buurt, voor als je me nodig hebt.

Ik heb een aantal vaste cliënten. Als ze weten dat ik aanwezig ben, staan ze vaak bij de deur op mij te wachten. In de meeste gevallen gaan we dan eerst naar buiten, gewoon een heel stuk lopen en je hoofd leegmaken. Soms gaat de mentor van de cliënt mee. Het gebeurt ook regelmatig dat ik word gevraagd om bij een cliënt op bezoek te gaan die het moeilijk heeft.

Mijn werk is ontzettend dankbaar, omdat bijna iedereen blij is om me te zien. Wel is het emotioneel zwaar en soms moet ik ’s avonds thuis echt even bijkomen van alle indrukken en verschillende energieën. Maar ik kan me niet voorstellen dat ik geen mensen zou helpen, het zit in mijn natuur.’ 

Ik ben Lobke en ik ben therapiehond.
 

Gerelateerde artikelen

Het verhaal van Selma

Het verhaal van Selma

‘Toen ik op school naar een apart kamertje werd geroepen, wist ik gelijk dat het mis was. Ze vertelden mij dat mijn moeder was overleden, vermoord door een familielid. Mijn familie is islamitisc...

Lees meer

Het verhaal van Rieteke

Het verhaal van Rieteke

‘Ik ben een leeuwin, ik waak over mijn gezin. Ook al zijn mijn kinderen de deur uit, ze blijven altijd op de eerste plaats staan. Ik waak ook over de meiden en jongens die hier bij Fier wonen. J...

Lees meer

Het verhaal van Jawhara

Het verhaal van Jawhara

‘Ken je de Khalifa toren in Dubai? Dat is het hoogste gebouw van de wereld. De gebouwen die ik later ontwerp als architect, moeten ook zo hoog worden. Of hoger nog. Ik wil hoge, gekke gebouwen o...

Lees meer

Het verhaal van Dyonne

Het verhaal van Dyonne

‘Mijn eerste opdracht bij Fier was het begeleiden van een meisje dat nog thuis woonde. Ze heette June. Toen ik voor het eerst bij haar thuis kwam, deed haar moeder de deur open. Ze keek me aan e...

Lees meer

Het verhaal van Mia

Het verhaal van Mia

‘Als ik een wens voor de wereld zou mogen doen, zou ik willen dat ieder kind in veiligheid en vrijheid kan opgroeien. Ik vind het heel belangrijk dat alle kinderen gelijke kansen krijgen om zich...

Lees meer