chat

‘Ik vertrouw je niet’

Gepubliceerd op 22 januari 2021
‘Ik vertrouw je niet’

Het is niks persoonlijks. Hoe persoonlijk het ook klinkt. Ik vind dit soms heel moeilijk om uit te leggen, want ik wil mensen geen pijn doen. Er zijn echt wel momenten waarop ik - en velen met mij - dingen roepen en zeggen zonder het echt te menen. Het is een proces waar ik in zit en soms is dit niet uit te leggen. Ik heb een poging gedaan in dit gedicht. Dit is hoe een verstoorde hechting kan resulteren in opmerkingen die maar lastig te plaatsen zijn voor de buitenwereld.

Ik ben heel erg mentaal,
Maar dat maakt mij niet van staal.
Ik kan mijn muren erg hoog bouwen
En de wereld afstoten in mijn rouwen.

Mijn hechting is geschaad,
Want in mijn hoofd weet ik met hechting geen raad.
De eerste keer ging niet goed
Dus voor hechting heb ik geen moed.

Soms moet ik even relativeren:
Kan het mij echt nog deren?
Ik vind het niet leuk en dat is normaal, 
Maar dit is ook deel van mijn verhaal.

Het is niet gek dat ik niet iedereen vertrouw
Want dit is hoe ik rouw:
Duw de wereld van mij af
Bang voor iedereens geblaf.

Nu ben ik eindelijk veilig
En is mijn toekomst heilig;
Van het verleden kan ik leren
En enkel de lessen waarderen.

Ik zie het als een school met een boek,
Daar waar ik levenslessen zoek.
Ik heb veel docenten in veel jaren
En ik laat de minder leuke varen.

Ik houd van eigen regie, 
Maar raak het vaak kwijt in mijn irreële fantasie.
Ik wil mij niet vaak bloot stellen
En ben eigenlijk continu aan het vervellen.

Ik heb vaak een ongehoorde stem; 
Dat is hoe de wereld mij kent. 
Schrijven is voor mij ventileren
Iets waar ik in relaties veel van kan leren.

- Sahar

Sahar verblijft bij al enige tijd bij Fier en is een echte aanpakker: ze helpt waar ze maar kan. Vanwege de coronamaatregelen heeft ze meer vrije tijd en die wil ze nuttig besteden. Daarom besloot ze op eigen initiatief een blog bij te houden over het leven op de groep bij Fier.

Gerelateerde artikelen