chat

'Jij merkt toch niet zoveel van corona binnen Fier?'

Gepubliceerd op 4 december 2020
'Jij merkt toch niet zoveel van corona binnen Fier?'

School is intern, verpleegkundigen beneden, stages beneden; we hebben vaak geen reden om het terrein te verlaten. Toch moet ik zeggen dat zelfs ík wel veel heb gemerkt van corona. Langzaamaan heb ik een hekel gekregen aan de opmerking die ik meermaals heb gehoord. Misschien is de gang van zaken bij ons niet helemaal ‘normaal’, maar corona heeft ook een grote invloed gehad op onze groepen.

Laten we beginnen bij het feit dat veel minder meiden op verlof kunnen gaan. Het is opeens een stuk drukker in de weekenden, waar normaal gesproken meestal wel een aantal meiden op verlof gaan. Zelf kan ik niet op verlof en kom ik amper buiten en dit zorgt dat ik al in een soort vervroegde ‘lockdown’ zit, maar zelfs ik merk wel degelijk verschil. Therapieën gaan niet allemaal door en als ze wel doorgaan is dit vaak aan de hand van videobellen. Ik ben hierdoor nog meer op de groep. We worden goed getest als het gaat om ons geduld op de groep; je zit continu op elkaars lip. Hierdoor zijn er echt wel eens irritaties ontstaan en net als in elk ander huishouden kan dat soms voor frictie zorgen. Al moet ik wel zeggen dat we er samen heel goed uit kunnen komen.
 
Verder moeten we natuurlijk beneden mondkapjes op. Gezien wij boven wonen moeten wij bij het vuilnis wegbrengen al een mondkapje op. We hebben allemaal wel mooie mondkapjes gekregen van het LAP Atelier. Ze zijn allemaal genaaid door groepsgenootjes en dat is wel heel leuk om te zien. 
 
Natuurlijk maken wij ons net zo goed zorgen om onze naasten in deze tijd. Het blijft lastig om op dit soort momenten van huis te zijn. Je weet niet hoe het gaat met je eigen gezin en familie en je bent ver verwijderd van oude vrienden en vriendinnen. Waar iedereen juist nu een keertje extra belt naar familie, is dit bij sommige meiden hier geen optie. Soms word je even met de neus op de feiten gedrukt; je bent uit huis. 
 
Daarnaast hebben wij net zo goed als alle andere inwoners van Nederland inmiddels droge handen door al die desinfectie en handzeep. Overal staan pompjes met desinfectiemiddel. Door het hele gebouw heen worden we aan de hand van A4’tjes herinnert aan de maatregelen en in een setting als Fier hebben we ook overal vertalingen hangen; Arabisch, Engels, Nederlands… We hebben het allemaal. 
 
Inmiddels zijn wij natuurlijk gewend aan wisselende gezichten op de groep. Je hebt nou eenmaal meer dan slechts twee leidende figuren. We hebben te maken met een heel team aan hulpverleners. Zij behoren niet tot ons huishouden en moeten daarom ook met de minste klachten thuis blijven. Hierdoor is er meer inval op de groep en hebben wij nog meer wisselingen in gezichten. Dat kan soms natuurlijk wel ingewikkeld zijn als je bijvoorbeeld je mentor nodig hebt en die in afwachting is van de uitslag van een test. Gelukkig hebben we wel redelijke vaste invallers. 
 
Kortom: wij merken wel degelijk wat van de maatregelen. Het is voor heel Nederland een ingewikkelde situatie en zo óók voor ons. Ik moet wel zeggen dat ik blij ben met mijn groep. We kunnen het goed met elkaar vinden en ook deze tijd komen wij prima door. Zoals ik al eerder zei; we groeien als zussen naar elkaar toe. Daar horen leuke gesprekken en momenten bij, maar net zo goed af en toe kibbelen en elkaar irriteren. Dat maakt de situatie nooit saai, want eerlijk is eerlijk, alleen zijn we bijna nooit en misschien is dat ook maar goed. 
 
- Sahar

Sahar verblijft bij al enige tijd bij Fier en is een echte aanpakker: ze helpt waar ze maar kan. Vanwege de coronamaatregelen heeft ze meer vrije tijd en die wil ze nuttig besteden. Daarom besloot ze op eigen initiatief een blog bij te houden over het leven op de groep bij Fier.

Gerelateerde artikelen