Ondersteuning op álle terreinen

Gepubliceerd op 29 maart 2019
Ondersteuning op álle terreinen

Linda Terpstra is voorzitter van de raad van bestuur van Fier. Iedere maand schrijft ze een column voor het Friesch Dagblad. Deze maand schrijft ze over de ondersteuning op meerdere terreinen, die zo nodig is om geweld te stoppen.

Geweld is een ongemakkelijk thema. Partners die elkaar uitschelden, schoppen en vernederen, vaders en moeders die hun kinderen verwaarlozen, een oom die z’n nichtje seksueel misbruikt, het tienermeisje dat in een kelderbox mannen ‘ontvangt’. De daders praten er niet over. De slachtoffers evenmin. Ook familie, vrienden, buren en collega’s houden vaak ‘wijselijk’ hun mond. Schaamte, schuldgevoelens, angst voor de dader, angst voor de stigma’s. Maar ook angst voor de vragen, zoals ‘Waarom ben je eigenlijk bij hem gebleven?’. De angst om niet geloofd te worden. Bang dat je zelf de schuld krijgt van wat je deed. Of van wat je juist níet deed.

Kindermishandeling en huiselijk geweld zijn grote vraagstukken met ernstige persoonlijke en maatschappelijke gevolgen. Daar moét over gesproken worden, ook al voelt het ongemakkelijk. Het is de eerste stap om geweld de wereld uit te helpen. Dus belangrijk dat geweld in relaties op de politieke en maatschappelijke agenda staat. Daarom praat ik over geweld. Maar ik wil niet ‘met de kraan open dweilen’. Die kraan móet dicht. De stroom van geweld moet de wereld uit, zodat er geen slachtoffers meer vallen. Dat is mijn doel, mijn drijfveer en mijn bijdrage aan de samenleving. Dit kan ik niet alleen, dat doe ik gelukkig met een heleboel mensen die dezelfde drijfveer hebben.

Geweld beschadigt mensen. Bij Fier zagen we dat de slachtoffers en de plegers van kindermishandeling en huiselijk geweld vaak niet de hulp kregen die ze nodig hadden. De ene instelling hielp bij psychische problemen, de ander bij schulden en de volgende bij opvoedingsproblemen. Maar vaak hebben gezinnen waar geweld speelt juist op al die terreinen ondersteuning nodig. Het geweld is er namelijk niet zomaar; dat komt vaak door meerdere problemen en veel stress. Het lastige is dat de zorgsector juist op thema’s is georganiseerd, maar wij kúnnen en willen niet zeggen: ‘Wij helpen u alleen met uw depressie en niet met uw schulden’. Dergelijke problemen hebben immers heel vaak een relatie met elkaar en met het geweld. Dus kijken wij samen met de mensen wat de triggers zijn voor het geweld. Schulden. Een verslaving. Werkloosheid of psychische problemen. Want als we het geweld willen stoppen, moeten we op al die terreinen hulp bieden en samen met de partners of gezinnen een veiligheidsplan maken en zorgen dat zij zich daar aan houden. Zodat ze weer veilig verder kunnen met elkaar. En zich kunnen ontwikkelen, naar school gaan, leuk werk hebben en weer zin hebben in het leven. Vanuit Fier bieden we die veiligheid en bescherming. En ons uitgangspunt is altijd een veilige, gezonde omgeving. Laat het gewone leven inspiratiebron zijn en blijven, ook als er sprake is een hulpvraag of zorg.