chat

Terug naar de eenvoud

Gepubliceerd op 7 april 2021
Terug naar de eenvoud

De Jeugzorg is rijp voor de operatietafel, pleisters plakken kan niet meer, stelden Astrid Rotering en Arina Kruithof, bestuursleden van Jeugdzorg Nederland onlangs in de Volkskrant. Ze schrijven: ‘Te vaak krijgen gezinnen niet de hulp en begeleiding die ze nodig hebben. Dat leidt tot schade.’ Ze vergelijken de situatie in de jeugdzorg met de Toeslagenaffaire. En terecht.

Meer dan dit kan ik het niet met ze eens zijn. Ook bij Fier zien we wat er allemaal fout gaat door een ernstig zieke jeugdzorg, we vragen er zelfs al jarenlang aandacht voor. Niet voor onszelf maar voor al die kwetsbare mensen die keihard hulp nodig hebben. Overheden lijken echter niet gevoelig voor de signalen. In mijn vorige column in deze krant nodigde ik beleidsmakers en politici uit om eens een tijdje bij Fier door te brengen. Zodat ze met eigen ogen kunnen zien wat we doen en voor wie en wat hierin de belemmeringen zijn. Ik zou nog een stapje verder willen gaan dan Rotering en Kruithof. Ik zou de Jeugdzorg niet alleen op de operatietafel willen leggen, maar hem compleet willen ontleden. Ik zou de beste chirurgen van Nederland vragen om alle onderdeeltjes er één voor één uit te snijden. Al die ziekmakende radartjes, wetten, regeltjes, protocollen, systemen en noem maar op. 

Ik zou de chirurgen vragen om een grondige analyse te maken en slechts die onderdelen te bewaren die nodig zijn om datgene te kunnen doen wat nodig is: zorg bieden op een menselijke manier. Zorg die niet onmogelijk wordt gemaakt door een brij aan onduidelijke regels. Want onmogelijk, dat is het soms. Zo leveren we bij Fier wel eens zorg die we vervolgens niet betaald krijgen, omdat er aan één regeltje niet wordt voldaan. Of de cliënt nu wel of niet geholpen is, maakt niet uit. Het gaat om dat ene regeltje. We zijn binnen de Jeugdzorg gefocust op controle. Op cijfertjes, op protocollen, op lijstjes, op wetten. Dit maakt dat we niet altijd kunnen doen wat nodig is.

Het is tijd om die controledwang los te laten en ons weer te focussen op het bieden van zorg. Opdat we de handen weer aan het bed krijgen, daar waar ze horen. Kostbare handen die nu veel te veel tijd kwijt zijn met het invullen van formulieren, het schrijven van verantwoordingen, het interpreteren van de regeltjes, het doen van een bijna niet te begrijpen administratie. 

De zorg heeft een nieuw ontwerp nodig, een re-design om het maar even duur te zeggen. De menselijke maat moet terug, het regeltjesdenken en de cruciale weeffouten eruit. Daarbij kunnen we toe met één heldere vraag: Wat gebeurt er in deze wereld en wat hebben de mensen in deze wereld nodig? 

Door terug te gaan naar de eenvoud, redden we mensenlevens. En wat mij betreft maken we haast. Of wachten we ook hier ‘gewoon’ op een parlementaire enquête?

Linda Terpstra

Linda Terpstra is voorzitter van de raad van bestuur van Fier; landelijk expertise- en behandelcentrum bij geweld in afhankelijkheidsrelaties. Iedere maand schrijft ze een column voor het Friesch Dagblad. 

> bekijk de gepubliceerde column in Friesch Dagblad