chat

Vriendelijkheid

Gepubliceerd op 27 juni 2017
Vriendelijkheid

Linda Terpstra is voorzitter van de raad van bestuur van Fier. Iedere maand schrijft ze een column voor het Friesch Dagblad. Deze maand schrijft ze over de motortoertocht voor de cliënten van Fier.

Cliënten van Fier stapten massaal achterop de motor bij agenten

‘Wat voelde ik me vandaag belangrijk. Alsof het alleen even om mij draaide. Niet om wat ik heb meegemaakt, maar gewoon om wie ik ben.’
Jara, 19 jaar oud, had vorige week donderdag na afloop van de jaarlijkse motortoertocht een grijns die niet meer van haar gezicht verdween. Wat straalde ze. En ze was niet de enige. Honderd meiden en jonge vrouwen uit onze opvang stapten die middag achterop de motor bij agenten en andere motorrijders voor een toertocht door Friesland. Tien jaar geleden startten we samen met de politie met dit initiatief om onze cliënten een andere kijk op de politie te geven. De jongeren die bij ons in de opvang terechtkomen hebben vaak een negatief beeld van de politie. Ze kregen te maken met de politie toen ze op hun kwetsbaarst waren. Sommigen wilden niet dat de politie ingreep, voor anderen duurde het juist te lang voor de politie kon ingrijpen. Dit beeld proberen we om te zetten in iets positiefs.

Henk Werson, de man die tien jaar geleden het idee opperde voor de eerste motortoertocht, wilde de hulpverlening en de politie op een andere manier bij elkaar brengen. En mensen laten zien dat, zo zegt hij het, ‘ook een politieman maar een mens is in een aangemeten pakje. En dat die best wel leuk kunnen zijn buiten diensttijd.’

En dat zijn ze. Ruim honderd motorrijders nemen elk jaar een dag vrij om vanuit heel Nederland naar Friesland te komen om onze meiden een geweldige dag te bezorgen. Zelf omschrijven de mannen (en enkele vrouwen) het motorrijden als een ultieme vorm van vrijheid. Die vrijheid willen ze meegeven aan de jonge slachtoffers die zwaar getraumatiseerd zijn door het geweld dat ze hebben meegemaakt. Die al jaren, zo niet hun hele leven, geen vrijheid hebben om hun eigen keuzes te maken. Die zich geestelijk nog zo gevangen voelen door de mensen die hen hebben geslagen, misbruikt en vernederd, dat vrijheid voor hen een utopie lijkt.
 
En toch. Deze dag maakt al tien jaar een verschil. En dat zit maar voor een deel in de rit achterop de motor. Het zit vooral in de vriendelijkheid van al die vrijwilligers. Het feit dat zij hun vrije dag opofferen voor jou. Mensen die niks van je hoeven te weten, maar je deze dag een vrij gevoel willen geven. Vrij van nare herinneringen. Vrij van ingewikkelde behandeltrajecten. Vrij van wat je hebt meegemaakt. Gewoon, een vriendelijk gebaar. Wat al die lieve motorrijders en al die andere mensen die ons steunen misschien maar voor een deel beseffen, is dat een vriendelijk gebaar van een onbekende een wereld van verschil maakt. Jara omschreef het na afloop van de toertocht mooi: ze voelde zich voor het eerst sinds tijden bijzonder. Waar we in onze behandeling en begeleiding continu werken aan zelfwaardering en zelfrespect, blijven de meiden zo vaak aanlopen tegen die torenhoge minderwaardigheidscomplexen. Daarin is zoveel kapot gemaakt. Deze dag laat zien dat het kan. Dat je jezelf mag zijn, dat er mensen zijn die je kunt vertrouwen. En dat je mag genieten.
 
Dit is het effect van een vriendelijk gebaar van een vreemde. Dat geldt niet alleen voor onze meiden. Maar ook voor alle mensen, jong en oud, die zich eenzaam voelen, angstig zijn, het idee hebben dat ze er niet bij horen, neerslachtig zijn... Laten we met elkaar een voorbeeld nemen aan al die motorrijders. Een vriendelijk gebaar kan zomaar een groot verschil maken.
 
 

Gerelateerde artikelen