Zelf doen

Gepubliceerd op 4 januari 2019
Zelf doen

Jitske is lid van de Cliëntenraad. Voor de website van Fier schrijft ze blogs.

Bij een eerste gesprek met een hulpverlener heb ik vaak het gevoel dat ik er alleen voor sta. Elke keer weer. Als ik diegene aankijk, zie ik vaak een afhoudende en koele blik. Maar er worden wel persoonlijke vragen gesteld. Ik moet tijdens zo'n kennismaking vaak mijn verleden samenvatten. Hoe vaak ik me heb laten misbruiken. Ook willen ze meteen mijn dossier inzien of een kopie daarvan. Ze lezen veel over mij. Van angsten die ik heb gehad tot allerlei ziektes en diagnoses.
Ik ken de hulpverlenes die ik voor de eerste keer zie vaak niet, maar moet ze wel meteen vertrouwen. En vaak ook het hele team eromheen. Zij delen als collega's veel met elkaar. Mijn verleden heeft mij geleerd dat mensen meestal niet te vertrouwen zijn. Zo beland ik weleens in een inwendige worsteling; ik wil mijzelf beschermen, maar ook aan de wensen van de hulpverleners voldoen. Een afweging tussen bescherming en hoop.
 
Gelukkig zijn niet alle hulpverleners zo. Een enkeling zet al deze vragen op zij. Zij begonnen eerst mijn vertrouwen te winnen. Bij deze hulpverleners werd ik niet meteen beoordeeld. Ik was al geplaatst in de opvang en ze namen de tijd voor me. Samen deelden we steeds meer met elkaar. Dat was voor mij genoeg om te weten dat deze hulpverleners anders zijn. Dit contact werd daarom steeds veiliger voor mij. Het was, en is nog steeds, met vallen en opstaan. Gelukkig hoef ik er nu niet meer alleen op te staan.
 
Tot mijn grote verbazing krijg ik weleens te horen: “Je hebt het toch echt allemaal zelf gedaan.” Een enkele keer wordt er zelfs nog aan toegevoegd dat diegene niks voor mij gedaan zou hebben! Nou lekker dan. Ik krijg bijna dagelijks begeleiding en dat kost onze samenleving ook nog eens een hoop geld. Dan kunnen ze net zo goed mij een woning geven op een geheime locatie met daarbij wat zelfhulpboeken. Tenslotte doe ik het allemaal zelf, toch?
Nee, zo werkt het niet. Ik heb het nodig dat de hulpverlener mij soms bij de hand neemt en mij geduldig leert kennen. Hulpverleners die mij steunen en mij van alles leren. Hulpverleners bij wie ik mag uithuilen, wanneer dat nodig is.
Ik zou liever horen dat we het samen doen. Dat neemt niet weg dat ik wel uiteindelijk zelf de keuzes maak. We vechten samen naar de doelen die wij voor mij hebben opgesteld. Aan hulpverleners die mij echt alles zelf laten doen, heb ik eigenlijk helemaal niets.