chat

Zie elkaar

Gepubliceerd op 31 maart 2020
Zie elkaar

Wist u dat er kinderen zijn die een hekel hebben aan vakantie? Dat er kinderen zijn die liever hun verjaardag niet vieren? Voor wie Kerst geen fijn feest is? Dat er kinderen huilend naar huis fietsen als de school dichtgaat?

Deze kinderen bestaan.
Meer dan we met z’n allen kunnen vermoeden. Dit zijn de kinderen die geen fijn thuis hebben. Kinderen die thuis worden mishandeld, verwaarloosd of misbruikt. Kinderen die getuige zijn van het geweld tussen hun ouders. Kinderen die zijn overgeleverd aan de grillen van hun verslaafde papa of mama. Kinderen bij u in de buurt. Misschien zelfs wel bij u in de straat.

Kinderen zoals de achtjarige Tommie die zichzelf na schooltijd standaard opsluit in de kledingkast op zijn kamer. Om maar uit het zicht van zijn ouders te blijven, uit de buurt van de vernederingen, de klappen, de scheldpartijen. Of zoals de elfjarige Anisha die, op de momenten dat haar vader haar naar zijn slaapkamer roept, als het ware uit haar lichaam treedt en in haar gedachten naar een mooie plek vertrekt. Kinderen zoals de dertienjarige Fenna die thuis eigenlijk al jaren wordt genegeerd en niet de liefde en aandacht krijgt die ze zo hard nodig heeft als opgroeiende jonge meid.
Dit zijn ook de kinderen die het nu, ten tijde van de coronacrisis, extra zwaar hebben. Omdat de school dicht is, omdat ze niet meer naar de sportclub kunnen, omdat ze niet meer naar een veilige haven kunnen in de vorm van een aardige juf, een lieve opa of de begripvolle ouders van een vriendje.

Als volwassenen hebben we het maar wat moeilijk met deze hele corona-toestand. Dat er geen feestjes meer zijn, we niet meer uit eten kunnen of naar de kapper, dat er – letterlijk en figuurlijk – even afstand is tussen onszelf en dierbare familieleden. Ik zie en ik merk om me heen dat we het maar moeilijk te verkroppen vinden dat we voor ons eigen bestwil thuis moeten blijven. We vinden het lastig dat ons leven even stilstaat. Maar wat is lastig als je denkt aan de kinderen die ik zonet noemde? Aan de Tommies, Anishas en Fennas van deze wereld. Hun wereld staat allesbehalve stil, die raast voort – waarschijnlijk harder dan ooit. Want ontsnappen aan het geweld en de verwaarlozing bij hen in huis is amper nog mogelijk. Zij leven op dit moment waarschijnlijk hun ergste leven in het kwadraat. Het roept bij mij van alles op. Verantwoordelijkheidsgevoel. Woede. Verdriet. Strijdlust. En ontelbare vragen.

Hoe gaat het met Tommie in de kast? Hoe vergaat het Anisha, nu zij en haar vader vierentwintig uur per dag in één huis zijn? Wat doet het met Fenna als er wekenlang niet tegen haar wordt gesproken?  

Begrijp me goed: niet alleen deze kinderen hebben het zwaar. Ook hun ouders gaan door een lastige tijd. Constant bij elkaar op de lip zitten en ondertussen je gezin draaiende houden terwijl je ook nog moet werken in een heel onzekere tijd - zoiets zorgt nu eenmaal voor stress. Ook in gezinnen waar geweld normaal gesproken geen issue is. Corona zorgt er niet alleen voor dat mensen ziek worden, maar ook dat gezinnen ontwricht kunnen raken. We zijn collectief ontdaan.
Laten we daarom lief zijn voor elkaar. Ons eigen ongemak even opzij zetten en omkijken naar de kinderen en ouders die onze steun nu extra hard nodig hebben. Laten we ze zien. En ze attenderen op de mogelijkheden van hulp en ondersteuning.

Wat we vanuit Fier kunnen betekenen? We zijn altijd bereikbaar voor telefonisch advies – ook voor u. Daarnaast kunnen zowel kinderen als volwassenen in de avonden en nachten anoniem chatten met een van onze hulpverleners via www.chatmetfier.nl. Nog een belangrijke: het Centrum Seksueel Geweld (CSG) lanceerde kortgeleden een serie korte video’s speciaal voor kinderen die slachtoffer zijn van seksueel misbruik. Ze zijn te vinden via de site van het CSG en via YouTube.

Mijn boodschap aan u: help elkaar, zorg voor elkaar. Zie elkaar.
En niet onbelangrijk: blijf gezond! 

Linda Terpstra

Linda Terpstra is voorzitter van de raad van bestuur van Fier; landelijk expertise- en behandelcentrum bij geweld in afhankelijkheidsrelaties. Iedere maand schrijft ze een column voor het Friesch Dagblad.

> bekijk de gepubliceerde column in Friesch Dagblad