chat

Als de wereld op z’n kop staat

Gepubliceerd op 1 december 2020
Als de wereld op z’n kop staat

Anne groeide op met alcoholverslaafde ouders en kon niet bij hen terecht toen ze seksueel misbruikt werd. Tijdens haar behandeling bij Fier leerde ze - jaren later - haar muur af te breken en haar angsten te overwinnen. Ze deelt haar verhaal om anderen te stimuleren ook hulp te zoeken. Deze week delen we het eerste deel: als de wereld op z'n kop staat.

'Wat maakt toch dat praten over misbruik zo moeilijk is. Is het de schaamte, is het taboe? Bij deze verbreek ik ‘m. Want alleen door de pijn aan te raken, ontstaat heling. Ik deel graag mijn ervaring om anderen te kunnen helpen ook deze stap te zetten. Want al was ik zo gebroken en zag ik niets meer zitten, door het aan te gaan heb ik mezelf én een nieuw leven terug gevonden.'

De secondewijzer

‘Ik ben opgegroeid met twee alcoholverslaafde ouders en had daardoor geen stabiele en veilige jeugd. Toch wist ik op jonge leeftijd goed hoe ik mijn enorme eenzaamheid moest verbergen voor de buitenwereld. Ik was een meisje van altijd doorgaan, wat er zo af en toe overigens nog steeds in zit. 
Op mijn zeventiende werkte ik in een snackbar. De baas was op vakantie en zijn vervanger runde de zaak. Die bewuste avond heb ik steeds aangevoeld dat het niet goed zat, maar toch bleef ik. Hij kwam elke keer ‘per ongeluk’ tegen me aan achter die toonbank.
Toen hij om 23:00 zei dat we gingen sluiten, ging ik zelf ook op slot. Het was voor mij de bevestiging dat het goed mis was. We waren namelijk nog nooit om die tijd gesloten. Wat dat ‘goed mis’ exact inhield wist ik niet, ik kon alleen maar wensen dat het heel snel voorbijging.
Ik zag niets meer van angst, behalve de buitendeur. Mijn tas en jas lagen boven, maar die ben ik niet meer gaan halen. Ik pakte de deurkruk en daar werd bevestigd wat ik dacht: op slot. En de sleutel hing er niet. Ik probeerde zo normaal mogelijk te vragen of hij de deur voor me open wilde doen, maar de trilling in mijn stem was hoorbaar. Totaal verlamd leunde ik tegen een tafel. Hij stond tegenover me. Met mijn linkerhand kon ik bij het rolgordijn en ik hoorde buiten mensen praten – ik kon sommigen zelfs letterlijk verstaan. Toch deed ik niet het gordijn omhoog terwijl hij mijn broek losmaakte. Ik stond stil, starend naar de klok die voor me hing. Terwijl hij met zijn hand mijn lichaam binnendrong heb ik de focus op de secondewijzer gezet. Het heeft ‘maar’ vijf minuten geduurd – toen draaide hij de deur alweer van het slot.

Een wijze les

Wat ik mezelf vreselijk heb verweten is dat ik niet het rolgordijn omhoog heb gedaan. Dan had ik hem toch kunnen stoppen? Maar ik bevroor volledig. Een hele wijze les die ik ooit leerde is: doe wat de overvaller van je vraagt en druk de noodknop pas in wanneer hij/zij verdwenen is. Want een overvaller in paniek doet rare dingen én kan dan schieten. 
Dat is in dit geval natuurlijk net zo! Stel dat ik dat rolgordijn omhoog had gedaan, wat dan? Hij had nog altijd de sleutel. Dan had hij mij wellicht uit boosheid of paniek kunnen meenemen. Dus die bevroren toestand is misschien wel mijn redding geweest. Hij heeft me laten gaan.

I am possible

Om dan weer terug te komen op de alcoholverslaving van mijn ouders: ik heb ze altijd verweten dat ze de avond/nacht van het misbruik er niet voor mij waren. Oók toen ik na een verkrachting thuiskwam, waren ze dronken. Het enige wat ik toen kon, was mezelf drie keer douchen. Zoveel eenzaamheid en tegelijkertijd gevuld zijn.
Na heel wat jaren heb ik op een nuchter moment naar ze uitgesproken wat voor pijn ik heb gevoeld als kind. De enige reactie was dat ze hun eigen problemen hadden. Maar hulp wilden ze niet.
Ik heb altijd gezegd: ‘Aan wat je overkomt kun je niets doen, aan de manier waarop je er mee omgaat wél.’ Ik heb besloten het anders te gaan doen. Het leren dragen van het eigen leven vol van behoeften en verlangen. Vol van lijden en genieten.

Het heden en de toekomst

Hij heeft zeventien jaar van mijn leven gewonnen, nu heb ik hem verslagen. Hij heeft zeventien jaar van mijn leven invloed gehad, het heden en de toekomst krijgt hij niet. Als ik terugkijk naar mijn leven tot nu toe, had ik dit graag uit mijn geheugen gewist. Maar het heeft me ook ontmoetingen met prachtige mensen opgeleverd, die ik nooit had willen missen. Wijze lessen en personen met een gouden hart. Die had ik zonder hem niet ontmoet. Dus eigenlijk ben ik ook dankbaar. ;) ’
 
‘Nothing is impossible, the word itself says. I'm possible.’

Gerelateerde artikelen

Voor een nieuwe generatie

Voor een nieuwe generatie

LR is een krachtige jonge vrouw met de ballast van een jeugd waarin seksueel geweld een grote rol speelde. Zij is de trotse moeder van een zoon en vastbesloten om haar trauma’s te overwinnen en ...

Lees meer

Printcampagne tegen jongensuitbuiting

Printcampagne tegen jongensuitbuiting

'Dagelijks worden in Nederland zo’n 1500 minderjarige jongens  misbruikt, geronseld, mishandeld en bedreigd. Een verborgen probleem dat in stand wordt gehouden door angst, schaamte en t...

Lees meer

Interview met nobelprijswinnaar Denis Mukwege

Interview met nobelprijswinnaar Denis Mukwege

Een held-van-het-jaar verkiezing heeft Fier niet. Maar hadden we die gehad dan stond Denis Mukwege met stip op nummer één. Deze Congolese gynaecoloog en mensenrechten activist behandelt ...

Lees meer

Taboe der taboes

Taboe der taboes

Linda Terpstra is voorzitter van de raad van bestuur van Fier. Iedere maand schrijft ze een column voor het Friesch Dagblad. Deze maand schrijft ze over een groot taboe: seksueel geweld bij ouder...

Lees meer

Tachtig en verkracht

Tachtig en verkracht

Ongeveer een jaar geleden vertelde mijn goede vriend André me over zijn moeder. Tweeënnegentig jaar en seksueel misbruikt in het verzorgingshuis waar ze woonde.

Lees meer

Veel seksueel misbruik in de sport

Veel seksueel misbruik in de sport

Seksuele intimidatie en misbruik in de sport komen vaak voor. Dat concludeert de commissie onder leiding van oud-minister Klaas de Vries die hier onderzoek naar deed.

Lees meer