chat

Het verhaal van Kimberly

Gepubliceerd op 19 mei 2022
Het verhaal van Kimberly

‘Mijn ouders zijn gescheiden toen ik heel jong was. Mijn twee grote zussen en ik gingen om het weekend naar onze vader. Dat was niet altijd even leuk. En veilig al helemaal niet. Mijn vader had veel ruzie in zijn nieuwe relatie. Hij hield van gokken en van een drankje. En hij stapte zonder enig probleem met zijn zatte kop én zijn kinderen in de auto.

Toen ik 7 jaar was, is dat contact gestopt. Mijn zussen hadden thuis aan mijn moeder verteld dat het echt niet meer kon. Ik ben hem jaren later nog één keer tegengekomen, maar toen herkende hij me niet. Hij is intussen overleden. Dat hoofdstuk is afgesloten. Behalve dat ik door de gebeurtenissen bij mijn vader wel altijd de controle wil houden.

Ik drink heel weinig alcohol, ik ben maar één keer naar het casino geweest en ik let altijd extra op de veiligheid van kinderen. Op die van al mijn kinderen. Mijn twee kleine kinderen thuis en mijn grote kinderen bij Gaja. Als de meiden bij Gaja een vriendje krijgen, zeg ik dat ook altijd. Ik ben je moeder niet maar ik voel me wel zo; ik wil weten met wie je omgaat.

Ze gaan overdag naar school, naar hun werk of naar hun stage; daarnaast hebben ze therapie. En dat is vaak zwaar voor ze. Ik zie ze soms gebroken terugkomen. Om dat hele verleden weer te moeten doormaken. En dat ze soms zo’n laag zelfbeeld hebben. Dat doet mij pijn. Dan zeg ik: ik zou zo graag dat jullie vanuit mijn schoenen naar jezelf konden kijken. Dan zou je zoveel moois zien.

Mijn moeder is lief, altijd lief geweest. Van haar heb ik dat warme hart. Maar mijn moeder hield haar mond om de lieve vrede, en zo ben ik niet. Ik geef mijn mening. En ik ben een koppige doorzetter. Ze zeiden tegen mij: jij komt uit een familie van handarbeiders, denk nou niet dat je meer kan dan dat. En dat werkt tegenovergesteld, dan ga ik er juist voor en haal ik dat HBO-diploma en laat ik zien wat ik wél kan.

Vaak houden de meiden wel contact. Ook nadat ze verhuisd zijn weten ze me echt wel te vinden. En dat is mooi, want ik zeg ook altijd tegen de meiden: het leven is als een treinreis, mensen stappen bij je in en stappen bij je uit. Maar ik vind het fijn om voor jou meer te zijn dan een toevallige voorbijganger.’
 
Kimberly (32) is teamleider van de groep Gaja in Capelle aan den IJssel. 

Deel dit artikel:

Gerelateerde artikelen

Het verhaal van Margriet

Het verhaal van Margriet

‘Waar ik blij van word? Buiten zijn, met mijn handen werken, mooie dingen maken met de groeikracht van de natuur. De wind door je haren, de zon op je huid, de ontdekkingstocht naar vogels, bloem...

Lees meer

Het verhaal van Joyce

Het verhaal van Joyce

‘Van mijn zesde tot mijn dertiende deed ik aan turnen. Wat ik daar zo leuk aan vond? Zo’n sprong doen: dat geeft een kick. En het steeds beter en beter worden. Ik wilde altijd het uiterste...

Lees meer

Het verhaal van Keimpe

Het verhaal van Keimpe

‘Je hebt spaghetti armen.’ Dat is wat een meisje tegen mij zei toen ik zestien was. Ik herinner het me nog heel goed. Ik voetbalde destijds al jaren, maar had niet zoveel spiermassa. Na di...

Lees meer

Het verhaal van Ben

Het verhaal van Ben

‘Ik hou ontzettend van koken en dat is ook meteen de rode draad in mijn leven. Vroeger kookte ik al graag voor mijn ouders en nu vind ik het heel leuk om gezellig te barbecueën met vrienden...

Lees meer

Het verhaal van Marieke

Het verhaal van Marieke

‘Met heel veel pijn in mijn buik keek ik naar de tv. De aflevering van Five Days Inside waarin Natasja Froger op bezoek ging bij Fier, maakte veel indruk op me. Ik had al eens vaker verhalen ove...

Lees meer

Het verhaal van Kira

Het verhaal van Kira

‘Het is februari en in Bulgarije is het nu 17 graden. Er is daar zon. Nederland is te koud. En er zijn hier veel regels. Als ik na het schilderen van het plafond mijn verfkwast wil weggooien of ...

Lees meer

Het verhaal van Selma

Het verhaal van Selma

‘Toen ik op school naar een apart kamertje werd geroepen, wist ik gelijk dat het mis was. Ze vertelden mij dat mijn moeder was overleden, vermoord door een familielid. Mijn familie is islamitisc...

Lees meer

Het verhaal van Rieteke

Het verhaal van Rieteke

‘Ik ben een leeuwin, ik waak over mijn gezin. Ook al zijn mijn kinderen de deur uit, ze blijven altijd op de eerste plaats staan. Ik waak ook over de meiden en jongens die hier bij Fier wonen. J...

Lees meer

Het verhaal van Jawhara

Het verhaal van Jawhara

‘Ken je de Khalifa toren in Dubai? Dat is het hoogste gebouw van de wereld. De gebouwen die ik later ontwerp als architect, moeten ook zo hoog worden. Of hoger nog. Ik wil hoge, gekke gebouwen o...

Lees meer

Het verhaal van Lobke

Het verhaal van Lobke

‘Ze zat zo’n tien meter bij me vandaan en was zichtbaar overstuur. In eerste instantie keek ze me niet aan. Ik besloot voorzichtig om dichterbij te komen. Ze tilde haar hoofd op en glimlac...

Lees meer

Het verhaal van Dyonne

Het verhaal van Dyonne

‘Mijn eerste opdracht bij Fier was het begeleiden van een meisje dat nog thuis woonde. Ze heette June. Toen ik voor het eerst bij haar thuis kwam, deed haar moeder de deur open. Ze keek me aan e...

Lees meer

Het verhaal van Mia

Het verhaal van Mia

‘Als ik een wens voor de wereld zou mogen doen, zou ik willen dat ieder kind in veiligheid en vrijheid kan opgroeien. Ik vind het heel belangrijk dat alle kinderen gelijke kansen krijgen om zich...

Lees meer