chat

Het verhaal van Wanda

Gepubliceerd op 21 juli 2022
Het verhaal van Wanda

‘Ik weet nog vaag dat ik van m’n stoel kletterde toen ik het hoorde. Daarna kwam ik in een soort overlevingsstand. Je kijkt als het ware door matglas heen. Ik schijn nog heel rustig mijn oudste dochter Jacqueline te hebben opgebeld en gezegd dat ze naar huis moest komen. 

Kan het leven nog mooi zijn nadat je dochter is vermoord? Als je mij dit voor Nadine haar dood zou hebben gevraagd, had ik geantwoord: leg mij er maar naast. Toch was er iets in mij dat door wilde leven. Er is een soort vuur in me ontstaan om haar dood niet voor niets te laten zijn. Ze kon niet tegen onrecht, had een enorme drive om de wereld een klein beetje beter te maken. In haar naam hebben mijn man en ik samen met Jacqueline de Nadine Foundation opgericht en hebben we ons de afgelopen zestien jaar ingezet tegen zinloos geweld en voor dierenwelzijn. Het is een heel groot deel van ons leven geworden, maar dit jaar stoppen we met de stichting om weer meer tijd voor onszelf en familie te hebben. We gaan wel door met het geven van lezingen via onze stichting Herstel in Beeld. Toch voelt het heel vreemd, alsof we opnieuw afscheid nemen. We hebben prachtige dingen georganiseerd en bijzondere momenten beleefd, zoals de Nadine OK Run waaraan zelfs Mark Rutte meedeed. Ook de momenten bij Fier, in gesprek met de meiden daar, koester ik voor altijd in mijn hart. Eén van hen zei tegen me: "Ik besef dat ik een tweede kans heb gekregen die Nadine nooit had”. Dat vond ik zo mooi, dat er een zaadje bij haar was geplant van: ik mag wél door, ik krijg de mogelijkheden om verder te gaan met mijn leven.
 
Je kunt verzanden in verdriet, maar dat is niets voor mij. Ik heb weleens een lotgenoot horen zeggen dat ze niet wilde dat er bij haar thuis nog gelachen werd. Dat lijkt me verschrikkelijk, voor jezelf maar ook voor anderen. Drie maanden na Nadine haar dood waren Jacqueline en ik kleding aan het uitzoeken in de kamer van Nadine. Ineens kregen we ontzettend de slappe lach. Toen zeiden we al: Nadine lacht nu met ons mee. En zo voelt het nog steeds. Nadine laat me regelmatig weten dat ze meekijkt, meeleeft. Nadine is nooit echt weggegaan.’
 
Wanda (67) is medeoprichter van de Nadine Foundation, die door de jaren heen veel voor de cliënten van Fier heeft betekend.

Gerelateerde artikelen

Het verhaal van Rob

Het verhaal van Rob

‘Mijn eerste echte loop was de 4 Mijl van Groningen. Tachtigduizend mensen langs de kant, wát inspirerend. Vanaf toen ben ik steeds meer kilometers gaan maken. Ik deed een aantal marathon...

Lees meer

Het verhaal van Judith

Het verhaal van Judith

‘Ik dacht: je wordt van je fiets gerukt in een park en de bosjes ingesleurd. Maar zo ging het bij mij helemaal niet. Dit was een bekende. Dus was het geen verkrachting, toch? Ik stond op en ging...

Lees meer

Het verhaal van Anna

Het verhaal van Anna

‘Ik werd al voor mijn geboorte mishandeld. Mijn vader sloeg mijn moeder regelmatig en hoewel ik nog in haar buik zat, heb ik dat meegekregen. Terwijl ik daar juist veilig had moeten zijn. Het ge...

Lees meer

Het verhaal van Alie

Het verhaal van Alie

‘Ik wil graag weten hoe dingen werken. Zet mij in een schroefjesfabriek en ik zoek alles tot in detail uit. Waar ik ook ben, ik wil de context kennen. Ook bij Fier. Ik ben verantwoordelijk voor ...

Lees meer

Het verhaal van Anja

Het verhaal van Anja

‘Er was al zo vaak ruzie geweest. Dit keer drukte hij een kussen op mijn gezicht en bleef maar drukken. Ik kreeg geen lucht.

Toen mijn eerste zoon geboren werd, dacht ik dat zijn vader trots ...

Lees meer

Het verhaal van Margriet

Het verhaal van Margriet

‘Waar ik blij van word? Buiten zijn, met mijn handen werken, mooie dingen maken met de groeikracht van de natuur. De wind door je haren, de zon op je huid, de ontdekkingstocht naar vogels, bloem...

Lees meer

Het verhaal van Joyce

Het verhaal van Joyce

‘Van mijn zesde tot mijn dertiende deed ik aan turnen. Wat ik daar zo leuk aan vond? Zo’n sprong doen: dat geeft een kick. En het steeds beter en beter worden. Ik wilde altijd het uiterste...

Lees meer

Het verhaal van Keimpe

Het verhaal van Keimpe

‘Je hebt spaghetti armen.’ Dat is wat een meisje tegen mij zei toen ik zestien was. Ik herinner het me nog heel goed. Ik voetbalde destijds al jaren, maar had niet zoveel spiermassa. Na di...

Lees meer

Het verhaal van Ben

Het verhaal van Ben

‘Ik hou ontzettend van koken en dat is ook meteen de rode draad in mijn leven. Vroeger kookte ik al graag voor mijn ouders en nu vind ik het heel leuk om gezellig te barbecueën met vrienden...

Lees meer

Het verhaal van Marieke

Het verhaal van Marieke

‘Met heel veel pijn in mijn buik keek ik naar de tv. De aflevering van Five Days Inside waarin Natasja Froger op bezoek ging bij Fier, maakte veel indruk op me. Ik had al eens vaker verhalen ove...

Lees meer

Het verhaal van Kira

Het verhaal van Kira

‘Het is februari en in Bulgarije is het nu 17 graden. Er is daar zon. Nederland is te koud. En er zijn hier veel regels. Als ik na het schilderen van het plafond mijn verfkwast wil weggooien of ...

Lees meer

Het verhaal van Kimberly

Het verhaal van Kimberly

‘Mijn ouders zijn gescheiden toen ik heel jong was. Mijn twee grote zussen en ik gingen om het weekend naar onze vader. Dat was niet altijd even leuk. En veilig al helemaal niet. Mijn vader had ...

Lees meer

Het verhaal van Selma

Het verhaal van Selma

‘Toen ik op school naar een apart kamertje werd geroepen, wist ik gelijk dat het mis was. Ze vertelden mij dat mijn moeder was overleden, vermoord door een familielid. Mijn familie is islamitisc...

Lees meer

Het verhaal van Rieteke

Het verhaal van Rieteke

‘Ik ben een leeuwin, ik waak over mijn gezin. Ook al zijn mijn kinderen de deur uit, ze blijven altijd op de eerste plaats staan. Ik waak ook over de meiden en jongens die hier bij Fier wonen. J...

Lees meer

Het verhaal van Jawhara

Het verhaal van Jawhara

‘Ken je de Khalifa toren in Dubai? Dat is het hoogste gebouw van de wereld. De gebouwen die ik later ontwerp als architect, moeten ook zo hoog worden. Of hoger nog. Ik wil hoge, gekke gebouwen o...

Lees meer

Het verhaal van Lobke

Het verhaal van Lobke

‘Ze zat zo’n tien meter bij me vandaan en was zichtbaar overstuur. In eerste instantie keek ze me niet aan. Ik besloot voorzichtig om dichterbij te komen. Ze tilde haar hoofd op en glimlac...

Lees meer

Het verhaal van Dyonne

Het verhaal van Dyonne

‘Mijn eerste opdracht bij Fier was het begeleiden van een meisje dat nog thuis woonde. Ze heette June. Toen ik voor het eerst bij haar thuis kwam, deed haar moeder de deur open. Ze keek me aan e...

Lees meer

Het verhaal van Mia

Het verhaal van Mia

‘Als ik een wens voor de wereld zou mogen doen, zou ik willen dat ieder kind in veiligheid en vrijheid kan opgroeien. Ik vind het heel belangrijk dat alle kinderen gelijke kansen krijgen om zich...

Lees meer